Likaony od zawsze były prześladowane przez człowieka. Już sama ich nazwa wiele mówi o stosunku ludzi do tych zwierząt - pochodzi bowiem od postaci Lukarna z greckiej mitologii, która była symbolem zła, podłości i niegodziwości. Likaon prawdopodobnie dlatego posądzany był o niezwykłe okrucieństwo, że zjada - i wciąż zjada - swe ofiary często żywcem, w dodatku rzucając się na nią całą sforą, co wygląda faktycznie dość okrutnie. Czym jednak różni się to jednak od polowań jakie praktykują na przykład tygrysy? Wszystko prowadzi do jednego celu, czyli do przeżycia - likaon nie ma innej możliwości przetrwania, niż właśnie taki rodzaj polowania, jaki praktykuje. Rządy w krajach Afryki są często bardzo nieodpowiedzialne w kwestii ochrony zwierząt i interesują się nimi dopiero wówczas, gdy te są już na skraju wyginięcia - i tak właśnie było z likaonem. Został objęty ochroną, gdy jego populacja została zdziesiątkowana przez okrutnych, głupich ludzi zabijających go z zemsty za jego rzekomo niegodziwe postępowanie. Likaony, choć często hodowane w ogrodach zoologicznych, bardzo ciężko reintrodukować na ich rodzime tereny, bowiem wśród hodowanych przez człowieka szczeniąt panuje wielka śmiertelność, co spowodowane jest najprawdopodobniej niemożliwością odtworzenia prawidłowej, takiej jak w dziczy, hierarchii w stadzie.