Likaony zaczynają pożerać swoją zdobycz żywcem. Gdy tylko zostaje unieruchomiona, czy to przez przytrzymanie, czy też przez przewrócenie, cała sfora doskakuje do niej i wyrywa kawałki mięsa. Likaony gryzą boki i brzuch zwierzyny, tam bowiem skóra jest najdelikatniejsza i zadawane rany są najskuteczniejsze. Czasem, w przypadku większych ofiar, cała sfora wgryza się mocno w schwytane zwierzę i nie puszcza, do póki to nie padnie z wycieńczenia i wykrwawienia. Dopiero wówczas przystępują do regularnej uczty. Zdobycz jest zjadana w bardzo krótkim czasie, bowiem każdy z likaonów próbuje zjeść jak najwięcej jak najszybciej, co powoduje mnóstwo małych utarczek między sąsiadującymi zwierzętami. Oczywiście wszystkie ustępują zawsze tym, które postawione są wyżej w hierarchii. Nawet jednak podczas prowadzenia tych sprzeczek likaony cały czas jedzą. Do poważnych kłótni dochodzi jednak niezwykle rzadko, zwykle kończy się na kilku warknięciach. Likaony żywią się głównie zwierzętami kopytnymi średniej wielkości, takimi jak gazele Thomsona, antylopy gnu, impala i kudu. Jeżeli nadarzy się dobra okazja, to zjadają również strusie. Likaony polujące samotnie żywią się królikami, a nawet owadami.